Karodona Köyü Hakkında Genel Bilgiler

29.10.08 Çorum Merkez - Karadona Köyü Tarihi Hakkında Genel Bilgiler Saygıdeğer Karadona’lılar, öncelikle köyümüze emeği geçen herkesi kutlar, en içten sevgilerimle sizleri öperim. Köyümüz Karadona’nın kuruluşuyla ilgili maalesef yazılı bir kaynak yoktur. Ben de bu kuruluş hikâyesini köyümüzün büyüklerinden rahmetle anacağımız Bektaş Arslan, Satılmış Yılmaz, Mehmet Doğan gibi okumayı seven ve tarihe ilgi duyan kişilerle yaptığım sohbetlerin sonucudur. (Satılmış Yılmaz aynı zamanda amcamdır.) Köyümüzün kurucusu aile olarak ÇENTO’lar sülalesidir. Çavuş Köyünden göç etmişlerdir. Nedeni ise; çok sayıda koyunları, keçileri, develeri ve diğer hayvanları olmasıdır. Çavuş Köyünün toprağı çok çamur olduğu için hayvanların ayağı çamur tutuyor ve koyunların keçilerin yavrularını düşük yapmasına neden oluyordu. Bundan dolayı kıraç bölge aramışlardır. Dolayısıyla, şimdiki köyümüzün bulunduğu alana yerleşmişlerdir. Yerleşim yılı tam olarak bilinmese de yaklaşık 1800lü yılların ortalarında ve 3. kuşak olarak gelindiği söylenmektedir. Daha sonra köyümüze sıra ile “Köleler” denilen sülale gelmiştir (Şimdiki soyadları Arslan olan sülale). Bu sülalenin “Çekerek” bölgesinden geldiği söylenilmektedir. Peşinden, “Çıtaklar” sülalesi(şimdiki Öztürk aileleri) gelmiştir. Samsun, Bafra, Çarşamba taraflarından geldikleri bilinmektedir. “Mıngırlar” sülalesi (şimdiki soyadları “Yalçınkaya”) Sungurlu-Turgutlar köyünden geldikleri söylenmektedir. Orda kalan akrabaları ile ilişkileri halen devam etmektedir. (Not: Murat Yalçınkaya'nın ifadesine göre ise, Çubuk ilçesi Karaağaç köyünden geldikleri belirtilmektedir.) “Serdaroğulları” sülalesi (şimdiki soyadları “Yıldırım”) Ankara-Çubuk ilçesinden geldikleri bilinmektedir. Bu arada, Çanakkale savaşı devam ettiği için köyümüzdeki genç yaşlı eli silah tutan herkes askere alınmıştır. Genç olarak köyümüzde 12 yaşında Mehmet Ali adında (Hacı Kağ) lakaplı kişi kalmıştır. Köyümüz Çerkezler tarafından sürekli rahatsız edildiği için yakın çevre köyler Narlık ve Karakaya’ya göç etmek zorunda kalınmıştır. Yedi defa köyümüzden ayrılıp tekrar gelinmiştir. Çanakkale savaşına katılanlardan bi daha geri dönen olmamıştır. Bir tek Mısır’da askerlik yapan Abdullah gelmiştir. Daha sonra “Avşar”lar (şimdiki soyadları “Doğan”) sülalesi Kayseri’den gelmişlerdir. “Çakırlar” sülalesi Alaca-Geven köyünden gelmişlerdir. “Erçel”ler Camili’den yakın tarihte gelmişlerdir. Köyün nufusu kalabalık olsun da Çerkezler saldırmasın diye dışarıdan göç alınmıştır. Köyümüzde bazı yerler hala Çerkez ön adıyla anılmaktadır. (Çerkez oluğu, Çerkez yolu, Çerkez’in korusu vs) Köyümüz 1972 yılına kadar Alaca ilçesine kayıtlı idi. Çünkü ulaşım sadece yaya olarak yapılabiliyordu. 1972 yılından sonra köyümüzün yakınından anayol geçtiği için köyümüz Çorum’a bağlanmıştır. Köyümüzün Eğitim Tarihi 1964 yılında köyümüze okul yapılmadan önce iki yıl “Hüseyin Yılmaz”ın (Ağa) evinde “Celal Öğretmen” tarafından sınıf açıldı. Daha sonra Hüseyin Yılmaz’ın tandırında 1 yıl, Haydar Öztürk’ün tandırında 1 yıl, Sadir (Hüseyin) Arslan’ın tandırında yarım dönem eğitim yapılmıştır. Köyün bu gayretini gören Milli Eğitim Müdürlüğü 1967-1968 yıllarında köyün de kat kılarıyla şimdiki ilkokulumuzu yapmıştır. Köyümüzde okul yokken köydeki öğrencilerden bazıları komşu köy okullarına gidiyorlardı. (Ahmet Öztürk ve Mehmet Ali Doğan Karakaya köyüne, Ünal Yılmaz Hacılarhanı Köyüne, Mehmet Arslan ve Ali Arslan Sapaköy’ünde okumuşturlar.) İlk gelen öğretmen “Ali İhsan Erdem” idi. Çocukları çokça döverdi. Düzün bir eğitim öğretim yaptırmadı. Daha sonra gelen “Salim Kaplan” (Allah Rahmet eylesin) bizleri yetiştirdi. Köyümüzde daha çok kamyonculuk yapıldığı için ilk okuldan sonra öğrenciler şoförlüğe yönelmiş ve çoğunlukla eğitimlerini sürdürmemişlerdir. Köyümüzde şu anda öğrenci olmamasından dolayı eğitim yapılmamaktadır. Köyümüzün şuanki durumu Şu an köyümüzde 12 aile bulunmaktadır. Bunlar da köyün yaşlı insanlarıdır. Şu anda tahminen Ankara’da 60 aile, Çorum’da 75 aile ve yurdun çeşitli bölgelerinde 50 aile, yurt dışında ise yaklaşık 20 aile bulunmaktadır. Bu ailelerin birlik ve beraberliği bu iste sayesinde devam edebileceğini umuyor ve diliyorum. Köyümüz yararına ne yapmamız gerekiyorsa üzerimize düşen görevi seve seve yapmalıyız. Tanışın, konuşun, yardımlaşın. Benden size ilk görev, Kartal’ı el ele vererek yeşillendirelim. Palamut, çam dikerek köyümüzü güzelleştirelim. Not: Gençler, internette isminizin sonuna anne, babalarınızı da belirtirseniz kimin çocuğu olduğunuzu anlar, böylece birbirimizi daha iyi tanırız. Sizleri seven Emekli Öğretmen ÖCAL YILMAZ.